praatavond, altijd gezellig
bootvissen ...... altijd leuk
Druk bij Sluisjesdijk als de tong aast
Karpervissen in Watermolenbeek.
Nieuwe Waterweg, visrijk gebied!
Jeugdvissen heeft ook onze aandacht
Forelvissen kan leuk zijn!
Een mooie karper uit ons eigen clubwater de Stok

Februari is van oudsher een overgangsmaand voor de sportvissers. De wintervis is aan het verdwijnen en voor de voorjaarsvis is het nog te vroeg om echt actief te worden



Zowel op het zoete als zoute lopen de vangsten dan ook vrijwel altijd terug zodra het februari is geworden. Meestal moeten we dan wachten op de eerste voorjaarsdagen waarbij het zonnetje weer volop schijnt en de watertemperatuur weer langzaam oploopt. Zulke dagen heb je soms al in maart maar anders toch zeker in april. Op zee is de schar en de wijting afgepaaid en komt dan, met name in maart, nog even terug om zich vol te eten. Deze maand zijn er dan ook nog goede mogelijkheden om een mooi maaltje te vangen. Jaren geleden kwam ook de gul in maart nog even terug maar deze soort wordt zelfs in de topwintertijd nog maar sporadisch gevangen, laat staan in maart.
Op het zoete ligt het wat anders. Hier trekt de wintervis weer weg uit de diepere havens en verspreidt zich weer over de sloten en kanalen. Op weg naar de paaigronden waar de paai,
afhankelijk van de watertemperatuur, meestal plaatsvindt tussen eind april en half mei.
Tot vlak voor de paai zijn er goede tot zeer goede vangsten mogelijk. Is de vis eenmaal uitgepaaid dan wordt het even huilen met de pet op. De vis moet dan duidelijk van zijn paaigedrag bekomen en laat het enige tijd afweten. Eind mei tot en met half juni zijn de vangsten dan ook stukken minder.
Vroeger kenden we de ,,gesloten tijd’’. Dan mocht er van half maart tot eind mei in het geheel niet worden gevist. Zodra het seizoen werd geopend, meestal de laatste zaterdag van mei, waren de verwachtingen vaak hoog gespannen en stond iedereen te popelen om te kunnen gaan vissen.
Toch waren de vangsten vaak allerbelabberdst, juist in de periode waarin de vis amper was bekomen van het paaien.
Het mooie van de gesloten tijd was echter wel dat we voldoende tijd hadden om aandacht aan onze spulletjes te besteden. Nieuwe tuigjes werden gemaakt of oude hersteld. Nieuwe voertjes ontsproten aan het brein of werden nagemaakt. De hengels kregen een schoonmaakbeurt etc. Vlak voor de opening van het nieuwe seizoen was dan alles weer tiptop in orde. Later werd deze gesloten tijd afgeschaft en mochten we het gehele jaar door vissen. Weer ging een stukje nostalgie verloren.
De diehards vissen tegenwoordig het gehele jaar door, weer of geen weer. Vis of geen vis.
Maar de meesten prefereren toch de warme kachel en nemen de tijd om hun spulletjes in orde te maken zodat alles weer klaarstaat als het mooie weer zich binnenkort aandient.
Tot die tijd wachten we dus gewoon op betere tijden. En onthoudt: geduld brengt uiteindelijk altijd weer vis.

Rene van Caulil.