Jeugdvissertjes in het Burg. Coenenpark
Bootvissen in een mooie natuur ...
Visuitzet hoort er ook bij ...
Karpervissen in de Watermolenbeek
Bootvissen op de Westerschelde ...
Jeugdvissen in de Engebeek
Forelvissen, een vak apart ....
Mooie karper uit ons eigen viswater de Stok
Giebel, een prachtige sportvis
Vissen aan de Tolbergvijver
Vissen met kleine bootjes vanuit Yerseke
Jeugdvissen met de boot op de Oosterschelde
Steurvissen in de Biesbosch

Het zijn van die dagen, warm, weinig wind en volop zon. Dagen dat ook karpers liggen te luieren in het zonnetje, nauwelijks ambitie om te azen, net onder het wateroppervlak om bij de minste of geringste verandering snel naar dieper oorden te trekken of zich onder leliebladeren verschuilend.

leo2aHet is aan de karpervisser om ze toch aan de schubben proberen te komen. Soms lukt dat, vaak ook niet. Uiterst voorzichtig moet er te werk worden gegaan, anders pak je er gegarandeerd naast. Samen met Leo van Opstal gingen we een middagje karpervissen in de Watermolenbeek. 's Morgens hadden we de oevers afgestruind tot we op een gegeven ogenblik wel een stuk of zeven karpers zagen liggen, met als bijzonderheid dat er ook drie flinke koikarpers tussenzwommen. We fietsen terug naar huis en spreken af om er meteen met de hengels terug naar toe te gaan. Het is rond de middag, wel warm, maar als je eenmaal vissen ziet, heb je daar geen erg meer in. Ze zijn er nog, Leo vist met een pen en de broodvlok op zo'n zestig, zeventig centimeter diepte. Een koi komt nieuwsgierig kijken, maar besluit om te draaien. Dan volgen andere karpers die evenmin zin in het brood hebben. Mijn korst wordt eveneens angstvallig bekeken en niet gepakt, althans...even aan ruiken en wegwezen. Maar toch, binnen drie kwartier krijgt Leo er een stevige schub aan, zeventig centimeter en een kilo of vijf. Daarna is het stil, het onderwaterleven is verstoord. Nu duurt dat meestal niet lang, maar we besluiten een andere stek op te zoeken, wat dichter bij huis.

leo2Daar ligt een karper achter een graspol en komen er drie aangezwommen. Ik probeer er mijn korst bij te gooien, maar onderschat de afstand, te dicht bij en de karper zwemt verschrikt weg. Nog een paar pogingen en twee keer wordt de korst gepakt, echter niet stevig genoeg om de vis te haken. Een flinke kolk is het resultaat. We besluiten de volgende dag 's morgens te gaan vissen, wel op dezelfde stekken. Op onze eerste stek zien we slechts één enkele karper. Er is weinig leven te zien. Leo gaat met de pen aan de slag, ik leg mijn korst op een meter of tien afstand. Gooi er een paar korstjes bij en kort daarop worden die gepakt. Dat gaat een keer of vijf zo, mijn korst wordt slechts een enkele keer van dichtbij bekeken. Leo besluit ook om een korst bij te gooien. Voor zijn voeten ziet hij een fraaie koi zwemmen en bekijkt deze aandachtig. Ik zie dat het bij zijn korst wat meer gaat golven en ja hoor...Leo beet! Hij slaat meteen aan en...hangen. Het duurt een minuut of tien alvorens hij de karper heeft gekalmeerd. Scheppen en meteen zien dat het wel een hele dikke is. Ook zeventig centimeter, maar vreselijk dik en rond. Een pracht exemplaar, sterk als een beer en puntgaaf. Na bekijks van wandelaars en fietsers vanaf het pad langs de Watermolenbeek, gaat de karper terug. Wij ook. Het onderwaterleven is verstoord, wachten heeft geen zin, het wordt heel warm, we kijken vanmiddag nog wel even.  Op de terugweg doen we nog een paar bekende stekken aan, niets te zien, heel rustig zelfs. We spreken af dat we rond een uur of drie nog even gaan kijken, als ze er zijn, hebben we de hengels zo gepakt.

ben donkers