door Ben Donkers

Het wordt derhalve een foreldagje bij Dré Leenaerts in Achtmaal. We zien wel of we de zalm- of de forellenput onveilig gaan maken. Eerst maar eens even bij Harry (de koffiebaas) informeren of er wel wat gevangen wordt. ,,Eigenlijk’’, zo vertelt hij, ,,is er de laatste wintermaanden toch aardig gevangen. Een deel van de vaste kern heeft bijna geen week overgeslagen. Volhouders dus.’’ Bij mij is het inderdaad veel te lang geleden, maar ja, de vriezer is nog niet helemaal leeg, we hebben nog.

Smoesje

Een smoes natuurlijk, een beetje visser trekt er op uit, weer of geen weer. Ik blijk niet de enige want er staat al een man of zes te koukleumen. ,,Toen het zonnetje nog niet scheen was het een stuk kouder, nu wordt het ietsje aangenamer’’, hoor ik.  Nu de keuze nog in welke vijver er gevist wordt. Ludo, een Belg (zie foto), staat vanaf acht uur langs de tweede put en heeft in een uurtje tijd vier forellen. Da’s niet gek. In de zalmput arriveert ondertussen de eerste hengelaar.  Ik ga toch maar in de tweede forellenput, settel me naast Ludo en die legt uit dat er vooral tegen de bodem gevist moet worden. Dat kan wel kloppen, ik krijg aan mijn twistertje namelijk helemaal geen beet. Het ander aas (een dot powerbait) laat ik net boven de bodem zweven en dat levert meteen een aanbeet op, maar nog geen vis. De volgende worp schiet de dobber meteen de diepte in. De eerste forel van deze dag en het nieuwe jaar.

Verkassen

Dat kan best wat worden. Niet dus, de teller blijft zeker twee uur op één visje. Ik besluit te verkassen, ruimte genoeg want we staan er maar met een man of acht. Twee vissers hebben er beiden vier, een ander eentje en nog een ander al zes. Het lijkt of de beet er helemaal uit is, er worden geen forellen meer geland. Ludo heeft er dan acht in zijn leefnet zitten en dat is niet verkeerd. Hij heeft de laatste maanden vrijwel elke week gevist. ,,Eén week kon ik niet, toen moest ik thuis even klussen. Dat hoort als je de vrouw tevreden wilt houden’’, zegt hij lachend. ,,Maar voor de rest vissen,  af en toe tussen het ijs en met een vlijmscherpe koude wind, maar altijd wel gevangen. Een dagje twee, dan weer acht of zes . Nooit zonder vis naar huis gegaan’’.
In de zalmput wordt het steeds drukker. De eerste hengelaar die er kwam heeft er inmiddels al vier, vanaf mijn nieuwe stek kan ik zien dat hij er nog drie binnen een half uur landt en dat hij vervolgens uitkomt op dertien in totaal. Er zijn daar dan al zo’n stuk of twaalf, misschien wel veertien mannen aan het vissen. De meeste (grote) zalmforellen worden gehaakt door langzaam slepend te vissen met een wasmot in combinatie met een dotje powerbait.
(foto: samen met kleinzoon, jong geleerd...)
Maar dat is geen wet, want ver vooraan in de hoek vangt een Belg drie zalmforellen in een half uurtje tijd aan een witte twister. Wat is wijsheid? Het blijkt wel dat vooraan in deze eerste vijver de beste stekken liggen. Ad, gepensioneerd buschauffeur uit Essen, vist er vrijwel wekelijks, maar heeft langs de lange kant van de vijver net voorbij de kantine, nog helemaal geen beet gezien. Uiteindelijk is er (bij  mijn vertrek tegen twee uur) een visser met dertien stuks, eentje met drie, twee met twee zalmen en twee met één exemplaar. Ook waren er enkelen zonder vis, maar die zaten dan ook weer dichter naar de bomenrand. Het maakt er in elk geval de keuze voor de volgende visdag niet ,of toch wel, gemakkelijker op.